یکی از آسیبهایی که برای هر جنبش تودهای و اجتماعی محتمل است همین قضیه موجسواری عدهای فرصتطلب است که البته چون شانسی برای ورود دوباره به دایره قدرت نداشته و به نوعی طرد شدهاند و حال میخواهند به هر نحو ممکن خودی مطرح کرده، و از سویی ممکن است زیاد هم آدم بد سابقهای نباشند ولی چون محبوبیتی ندارند، اخلاق را زیر پا گذاشته و به زعم خود یک دروغ مصلحتی هم بگویند و صد البته چنین دروغهای مصلحتی است که عواقب آن بعدها دامنگیر توده میشود.
مثال بارزش حضور چند هفته قبل دادکان است در برنامه نود شبکه سه که سعی وافری داشت کارنامه غیر قابل قبول خود در زمان مدیری فدراسیون فوتبال طور دیگری وانمود کند. ولی مثلا با تاختن به علیآبادی و گفتن اینکه مهمترین افتخارش گرفتن مدال لیاقت از خاتمی است، کاملا موفق شد حافظه زود پاک شونده قشر عظیمی از اخضرالفکرها را دیلیت بکند! و در ادامه گفت من در زمان شاه به دلیل اینکه در یک خانواده مذهبی بودم(در ایران اکثریت قریب به اتفاق مگر اینطور نیستند؟) همین قیافه را داشتمه و چنین تهریشی داشتم و به خاطر این نیست که از آن تهریشهای معروف مقامات مسؤول را که بعدا مد شد بگذارم. در وبلاگ مازیار ناظمی(خبرنگار ورزشی صدا و سیما) تصویری منتشر شده که در آن نوع دهه پنجاهی تهریش مشاهده میشود که دادکان موقع بازیهای ملیاش داشته:
اگر دادکان آن موقع میخواست "ریش" بگذارد که بهتر بود. دیگر امکان نداشت خطای هند مرتکب شود. چون ریش جلوی اصابت توپ را با دست میگرفت که هیچ اصلا میتوانست توپ را در میان انبوه ریش خود قایم کرده و بعد برود جلوی دروازه حریف و گل بزند!
Recent Comments